Twój Ogrodnik

0
10

Kwiaty mogą być jasno- lub cienmoróżowe, z białą nasadą płatka i pomarańczowymi pylnikami. Ładnie prezentuje się na skalniaku, ale koniecznie musi być posadzony w lekkim półcieniu i w zawsze wilgotnej glebie, gdyż nawet krótkie przesuszenie szybko doprowadza go do widocznego omdlenia. Wygląda wtedy żałośnie, szybko przekwita, a liście żółkną i pokładają się.    Wybierając miejsce dla bożykwiata, weź pod uwagę, że należy on do roślin o krótkim okresie wegetacji, co oznacza, że szybko zanika i latem nie ma po nim śladu. Dlatego dobrze jest umieścić go obok jakiejś innej byliny, np. zawilca wielkokwiatowego lub małej paprotki, które będą obecne w tym miejscu przez cały sezon. Bożykwiat lubi glebę żyzną, próchniczą, niezbyt nagrzewającą się. Od słońca zdecydowanie woli półcień i chłód, który mogą zapewnić liście krzewów albo większych bylin o podobnych upodobaniach. Rozmnaża się z nasion wysiewanych zimą, albo z sadzonek korzeniowych oderwanych od szyjki z pączkiem w sierpniu lub jesienią.

Nazwa łacińska: Dodecatheon meadia 

Miesięcznik „Twój Ogrodnik” lipiec 2008 (nr 69)

Page 2

Kwiaty mogą być jasno- lub cienmoróżowe, z białą nasadą płatka i pomarańczowymi pylnikami. Ładnie prezentuje się na skalniaku, ale koniecznie musi być posadzony w lekkim półcieniu i w zawsze wilgotnej glebie, gdyż nawet krótkie przesuszenie szybko doprowadza go do widocznego omdlenia. Wygląda wtedy żałośnie, szybko przekwita, a liście żółkną i pokładają się.    Wybierając miejsce dla bożykwiata, weź pod uwagę, że należy on do roślin o krótkim okresie wegetacji, co oznacza, że szybko zanika i latem nie ma po nim śladu. Dlatego dobrze jest umieścić go obok jakiejś innej byliny, np. zawilca wielkokwiatowego lub małej paprotki, które będą obecne w tym miejscu przez cały sezon. Bożykwiat lubi glebę żyzną, próchniczą, niezbyt nagrzewającą się. Od słońca zdecydowanie woli półcień i chłód, który mogą zapewnić liście krzewów albo większych bylin o podobnych upodobaniach. Rozmnaża się z nasion wysiewanych zimą, albo z sadzonek korzeniowych oderwanych od szyjki z pączkiem w sierpniu lub jesienią.

Nazwa łacińska: Dodecatheon meadia 

Miesięcznik „Twój Ogrodnik” lipiec 2008 (nr 69)

Page 3

Kwiaty mogą być jasno- lub cienmoróżowe, z białą nasadą płatka i pomarańczowymi pylnikami. Ładnie prezentuje się na skalniaku, ale koniecznie musi być posadzony w lekkim półcieniu i w zawsze wilgotnej glebie, gdyż nawet krótkie przesuszenie szybko doprowadza go do widocznego omdlenia. Wygląda wtedy żałośnie, szybko przekwita, a liście żółkną i pokładają się.    Wybierając miejsce dla bożykwiata, weź pod uwagę, że należy on do roślin o krótkim okresie wegetacji, co oznacza, że szybko zanika i latem nie ma po nim śladu. Dlatego dobrze jest umieścić go obok jakiejś innej byliny, np. zawilca wielkokwiatowego lub małej paprotki, które będą obecne w tym miejscu przez cały sezon. Bożykwiat lubi glebę żyzną, próchniczą, niezbyt nagrzewającą się. Od słońca zdecydowanie woli półcień i chłód, który mogą zapewnić liście krzewów albo większych bylin o podobnych upodobaniach. Rozmnaża się z nasion wysiewanych zimą, albo z sadzonek korzeniowych oderwanych od szyjki z pączkiem w sierpniu lub jesienią.

Nazwa łacińska: Dodecatheon meadia 

Miesięcznik „Twój Ogrodnik” lipiec 2008 (nr 69)

Page 4

Kwiaty mogą być jasno- lub cienmoróżowe, z białą nasadą płatka i pomarańczowymi pylnikami. Ładnie prezentuje się na skalniaku, ale koniecznie musi być posadzony w lekkim półcieniu i w zawsze wilgotnej glebie, gdyż nawet krótkie przesuszenie szybko doprowadza go do widocznego omdlenia. Wygląda wtedy żałośnie, szybko przekwita, a liście żółkną i pokładają się.    Wybierając miejsce dla bożykwiata, weź pod uwagę, że należy on do roślin o krótkim okresie wegetacji, co oznacza, że szybko zanika i latem nie ma po nim śladu. Dlatego dobrze jest umieścić go obok jakiejś innej byliny, np. zawilca wielkokwiatowego lub małej paprotki, które będą obecne w tym miejscu przez cały sezon. Bożykwiat lubi glebę żyzną, próchniczą, niezbyt nagrzewającą się. Od słońca zdecydowanie woli półcień i chłód, który mogą zapewnić liście krzewów albo większych bylin o podobnych upodobaniach. Rozmnaża się z nasion wysiewanych zimą, albo z sadzonek korzeniowych oderwanych od szyjki z pączkiem w sierpniu lub jesienią.

Nazwa łacińska: Dodecatheon meadia 

Miesięcznik „Twój Ogrodnik” lipiec 2008 (nr 69)